Kadın Cinayetlerine Karşı İsyandayız!

HANGİ HEDİYE, ERKEK ŞİDDETİNİ UNUTTURABİLİR?

2012-02-15T04:19:00.000-08:00

Şiddet ve sevgi bir arada olabilir mi?

Bugün 14 Şubat sevgililer günü. Kapitalizmin önümüze sürdüğü parlak hediyelerle sevgilimizin bize verdiği değeri, sevgisini “ölçtüğümüz” gün. “Aşk” ve “sevgi” bahanesiyle baskı ve şiddetle iç içe yaşarken, hangi hediye bunları unutturabilir?

Aşk ve sevgi adına girdiğimiz yolda her birimiz farklı biçimlerde erkekler tarafından değersizleştirilirken, tek bir güne sığdırılan sevgi sözcükleri “aldanmaya” yeter mi?

Biz kadınlar heteroseksist dünyanın erkek egemen aşkına karşı çıkıyoruz.

Aşkımız ne kadar “uyumlu”, ne kadar “anlayışlı” olduğumuzla ölçülüyor. Erkeklerin kurduğu baskı “aşk adına” olağanlaştırılıyor. Bizi güçsüzleştiren aşkta mutlu olmamız mümkün mü?

En ufak bir tartışma erkeklerin ses yükseltmesine, kıskançlık krizlerine dönüşebiliyor: erkekler öfkelerini; bağırarak, azarlayarak, bizi hiçe sayarak, vurduklarında bile gözlerimizin içine bakarak “severim de, döverim de… Zaten seni sevdiğim için vurdum” diyerek mazur göstermek istiyorlar. Peki, şiddet ve sevgi bir arada olabilir mi?

Bazen sevişmek istemiyoruz. Ama buna zorlanıyoruz. Erkekler “hayır” dediğimizde bize tecavüz etmeyi “hak” görürken; istemediğimiz/red ettiğimiz cinsel ilişki için bile sevgimiz sorgulanmıyor mu? Heteroseksizmle sınırlanmış, kadınlar için cinselliğin sadece evlilik içinde kabul gördüğü bir dünyada, özgür bir cinsellik mümkün mü? Kiminle sevişeceğimizin kararı bize mi ait?

Erkeğin ”sana güveniyorum, çevrene güvenmiyorum”, “bu kıyafet vücut hatlarını fazla belli etmiyor mu?”, “arkadaşlarınla az görüşsen daha iyi olur” laflarıyla tercihlerimiz hep denetim altında. Kadının erkeği mutlu ettiğinde, kendisinin de mutlu olduğu söylemi, aşk adına kendimizden, kendi istek ve arzularımızdan vazgeçmek anlamına gelmiyor mu?

Kendisinden ayrılmak istedi diye, sevgilik teklifini reddetti diye günde 3 kadının öldürüldüğü, taciz, tecavüz ve kadın cinayeti davalarında, “seviyordum öldürdüm” diye savunma yapan erkeklere “haksız tahrik” indirimi uygulanıp cezaların indirildiği bu topraklarda; aslında “sevginin” değil, “alışveriş çılgınlığının” günü olan 14 Şubatı yani “sevgiler gününü” kutlamıyoruz. Şiddetin gerekçesinin sevgi olduğunu kabul etmiyoruz.

Bize ask ve sevgi adına dayatılanları değişir umuduyla hep affetmemiz bekleniyor. Affetmek kendinden vazgeçişse affetmiyoruz! “Hayır” deme özgürlüğümüzün olduğu bir aşka “evet” diyoruz!

İstanbul Feminist Kolektif

14 Şubatta Eylemdeyiz!

2012-02-13T07:52:00.000-08:00

Kadınlara Çağrı

Egemenlik ve sevgi bir arada durur mu?

Ya eşitsizlik, baskı, zorlama, yasaklama...

Kıskançlık sevgiye dahil olabilir mi?

Peki ya şiddet, taciz, tecavüz...

Ölümle biten sevgi olabilir mi?

Hangi hediye hepsini unutturabilir?

14 Şubatta Eylemdeyiz.

Tüm kadınları Saat:12:30'da Taksim Demirören Alışveriş Merkezi'ne, eyleme bekliyoruz.

İstanbul Feminist Kolektif

2012-01-12T01:59:00.000-08:00

http://www.youtube.com/user/feministler/videos

11 Ocak Basın Toplantısı Metni

2012-01-12T01:43:00.000-08:00

CANIMIZ ÜZERİNDEN “PAZARLIK” EDİLMESİNİ KABUL ETMİYORUZ!

4320 sayılı “Ailenin” Korunmasına Dair Kanunda değişiklik yapılmasının gündemde olduğunun, üstelik yeni düzenlemenin kadın örgütleriyle birlikte yapılacağının duyurulması, kadına yönelik şiddetin rakamlara sığmadığı şu günlerde, hükümet tarafından nihayet adım atılacağına dair bir umudun doğmasına neden olmuştu. Bu nedenle kadın örgütleri; Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın çağrılarına olumlu cevaplar verdi, toplantılara katıldı. Görüş, öneri ve taleplerini ısrarla iletti. Ne var ki geldiğimiz nokta ancak hayal kırıklığı olarak tanımlanabilir. Görüşmelerdeki olumlu havanın aksine; taslak pek çok kez değişikliğe uğradı ve özellikle Başbakanlığa sunulmasının ardından adım adım kadın örgütlerinin önerilerinden uzaklaşarak, kadınların aleyhine maddeler içerir bir hale büründü. Son taslak, Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü tarafından 10.01.2012 tarihinde yayınlandı. Şaşırarak ve öfkelenerek gördük ki; taslak bu zamana kadar yapılan önerilerin pek çoğunu dikkate almadığı gibi, daha önce var olmayan pek çok yeni sorunu da içeriyor. Üstelik şu an yürürlükte olan Yasanın bile gerisinde… Kabul edilemez bir halde...

YÜRÜTMENİN ATADIĞI MÜLKİ AMİRE MAHKEME YETKİSİ!

Kabul edilemez değişikliklerin ilki; önleyici tedbir kararlarında yetkinin hangi kuruma verildiğine ilişkin. Hükümet taslağında, kadınlar için önleyici tedbir kararı verme yetkisi Mahkemelerden alınarak, Vali ve Kaymakamlara veriliyor. Vali ve Kaymakamların yani Mülki Amirlerin de elbette tüm devlet kurumları gibi kadına yönelik şiddeti önleme yükümlülüğü var. Ancak Mülki amirlerin yetkisi, fiziki koruma tahsis etme gibi, acil can güvenliği sağlanması için gerekli tedbirlerin alınması ve ellerindeki yetki ve fonlar dâhilinde her türlü ayni –nakdi destek hizmetlerinin verilmesinden ibaret kalmalıdır. Bunun dışındaki yetkilerin, özellikle de Mahkemelerin alanına giren yetkilerin mülki amirlere verilmesi tamir edilemez sonuçlar doğuracaktır. Üstelik, il ve ilçelerde mülki amirlerin, bölgenin güç dengeleri başta olmak üzere çeşitli etkilere açık olması kuvvetle muhtemeldir. Bu haliyle şiddetin failinin bölgenin tanınmış eşrafından, en nüfuslu ailesinden, en zenginlerinden vb olması halinde tarafsız ol-a-mama, tedbir kararı ver-e-meme ihtimali bir başka sorun alanıdır.

ŞİDDET ARTTIĞI HALDE, CEZALAR İNDİRİLİYOR!

Kabul edilemez değişikliklerden bir diğeri verilen cezalarla ilgili. Koruma kararlarının ihlali halinde erkeklere verilecek cezalar indirilmiş, üstelik bir daha şiddet uygulamayacağını beyan eden erkeklerin cezasının kaldırılacağı da yasaya eklenmiştir. Mevcut uygulamanın da gerisinde olan bu durum çok vahim ve kadınlar adına korkutucudur. Bu durum hükümetin ne yapmaya çalıştığını da anlaşılır kılmaktadır. Hiçbir zaman kadının beyanını esas almayarak şiddet gören kadını ikincil mağduriyetler ile başbaşa bırakan hükümet, yeni taslak uyarınca erkeğin beyanını esas almakta ve adeta şiddet uygulayan erkeğin kadına karşı yeni tehlikelerle geri dönmesini sağlamaktadır. Yıllarca kadın hareketinin ve son zamanlarda Bakan Fatma Şahin’in söylediği gibi şiddetle mücadelede “zihniyet dönüşümü” sağlanacaksa, dönüştürülecek zihniyet öncelikle şunu anlamalıdır; Şiddet Suçtur ve Şiddet Uygulayan Erkeğin Cezasızlık Hali Kabul Edilemez!

Soruyoruz; taslağın bu haliyle yasalaşması durumunda, şiddeti bir daha uygulamayacağını taahhüt ederek hapisten çıkan erkekler, kadınları öldürdüğünde bunun hesabını kim verecektir?

Ayrıca yeni taslak ile 4320 sayılı yasanın gerisinde bir başka düzenlemeye daha gidilmiş, tedbir kararlarının süresi 6 aydan 3 aya indirilmiştir.

NİKAHSIZ KADINLARA ŞİDDET YASAL!

Daha önceki taslakta yer alan “yakın ilişki içinde yaşayanlar” kavramı Başbakanlık tarafından taslaktan çıkarılmıştır. Böylece şiddete uğrayan pek çok kadın bu yasanın koruması dışına atılmıştır. Oysa eşi, nişanlısı, olmasa da birçok kadın şiddete uğramaktadır; resmi nikâh imkânı olmayanlardan, zorla evlendirilmiş kız çocuklarına; aynı çatı altında nikâhsız yaşayanlardan, birlikte oturmadıkları halde bir ilişki içinde olanlara, imam nikâhlı kadınlara kadar şiddet uygulayan erkekle yakın ilişki yaşayan pek çok kadın şiddete maruz kalmaktadır. Başbakanlığın “yakın ilişki içinde yaşayanlar” ifadesini yasa taslağından çıkarmasının, yukarıda sözü edilen kadınları iki, üç kat mağdur etme sonucunu doğuracağı tartışmasızdır. Diğer yandan bu yaklaşım korunanın “kadın” değil, “aile” olduğunu bir kez daha görünür kılmıştır.

KADIN CİNAYETLERİ NASIL ENGELLENECEK?

1996 yılından beri mücadelesini verdiğimiz Koruma Kanunu’nun önerilerimizle biraz daha geliştirilmesini beklerken, eldeki taslağa Başbakanlık’tan şu an yürürlükteki yasanın bile gerisinde olan bir müdahalenin gelmiş olması vahimdir. Kadın cinayetlerinin her geçen gün hız kesmeden artmakta olduğu bir ülkede, var olan yasanın yetersizliği bu kadar ortadayken, bunun daha da gerisinde bir yasa taslağının hazırlanmış olması, son derece manidar olduğu gibi, kadına yönelik şiddetle etkin şekilde mücadele edeceğini söyleyen Hükümetin, aslında bu yönde bir siyasi iradesinin olmadığını da apaçık göstermektedir.

MEVCUT DURUM DAHA DA KÖTÜYE GİDECEK!

Feminist hareketin ve kadın örgütlerinin; uzun yıllardır süre giden mücadelesinin, birikimlerinin ve erkek şiddetine karşı edindiği deneyimlerin ışığında 236 Kadın Örgütünden oluşan Şiddet Son Platformu tarafından hazırlanan taslağı, pek çok kez Bakanlığa sunduk ve tümüyle yasalaşmasını talep ettik. Kadın örgütleri olarak, Bakanlığın ve son olarak Hükümet taslağının erkek şiddetini önlemede son derece yetersiz olacağını defalarca yazılı ve sözlü olarak aktardık. Ancak görüyoruz ki, 236 Kadın Örgütünün taleplerinin taslağa yansıması bir yana, her geçen gün taslakta kadınlar aleyhine değişiklikler yapılmaktadır. Bizler, kadına yönelik suçların şikâyet aranmaksızın ve arabuluculuk – uzlaşma hükümlerine tabi olmaksızın soruşturulması ve kovuşturulmasına, etkin izleme ve denetleme mekanizmaları kurulmasına dair düzenlemeler olmasını beklerken, mevcut durumun da gerisine gidilen bir tablo ile karşı karşıyayız.

KADIN ÖRGÜTLERİ VİTRİN OLMAYACAK!

Bu durum, Bakanlık ile kadın örgütleri arasındaki ilişkinin şeffaf bir biçimde yürütülmediğinin, görüşlerimizin usulen alındığının, ancak hiçbir şekilde dikkate alınmadığının, yasaya yansıtılmadığının, bu görüşmelerin sadece bir vitrin görevi gördüğünün somut bir göstergesidir.

Kadın örgütleri olarak 12 Ocak’ta yani yarın Bakanlığın çağrısı ile yeni bir toplantıya katılacağız ve sözlerimizi aynı ısrarla söylemeye devam edeceğiz. Ancak bizler artık söylediğimiz sözlerin odalarda, bakanlık koridorlarında kalmasını değil yasada tanımlar ve yaptırımlar olarak açıkça yer almasını istiyoruz. Başbakanlığı, Bakanlar Kurulu’nu ve kadından sorumlu olması gereken Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını, kadınları şiddetten korumak üzere feminist hareketin ve kadın örgütlerinin on yıllara dayanan deneyimlerini ciddiye almaya ve işlevsel, etkin ve amacına uygun bir yasa çıkarmaya, kısacası GÖREVE ÇAĞIRIYORUZ! Kadın örgütleri olarak hazırladığımız taslaktaki her bir önerimizin gerçek anlamıyla yaşamsal! önemde olduğunu bir kez daha hatırlatıyor, taslağımızın arkasında olduğumuzu ve olduğu gibi yasalaşmasını ısrarla istediğimizi, bunun dışındaki taslakları, özellikle de son taslağı kabul etmeyeceğimizi belirtiyoruz.

İstanbul Feminist Kollektif

İstanbul Feminist Kolektif Basın Bülteni 25 Kasım 2011

2011-11-23T01:20:00.001-08:00

Kadın Cinayetlerine Hep Birlikte Karşı Duralım!

Biz bu ülkede yaşayan 35 milyon kadın, şiddetsiz, eşit, hak ettiğimiz bir yaşam istiyoruz. Kimimiz erkek şiddetine ve erkek egemenliğine rağmen hayatlarımızı değiştirebiliyor, kimimiz tek başımıza, yasalar, yasaları yapanlar, yasaları uygulayanlar kadınlar aleyhine oldukça çok zorlanıyoruz. Kimimiz boşanmak istediği, yeni bir hayat istediği, itaat etmediği için en yakınındaki erkekler tarafından öldürülüyor.

Şiddeti öngördükleri, mücadele ettikleri, savcılıklara başvurdukları halde yargıdan medyaya, yasamadan yürütmeye hiçbir kurum üstüne düşen sorumluluğu yerine getirmediği için, kadınlar göz göre göre öldürülüyor. Her gün, hatta günde beş kez “Bir kadın cinayeti daha” başlıklı haberler kadınların erkek şiddetinden kaçarken ölüme yakalanmaları herkesin ama en çok yasama, yürütme, yargısıyla devletin sorumluluğu… Aynı zamanda bu haberleri erkek egemen bir dil ve görsellikle sunan medyanın sorumluluğu…

Yasama, Yürütme “Başbakanlık, İç işleri Bakanlığı, Adalet Bakanlığı, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı”, Yargı, Emniyet Müdürlüğü, Valilikler, Belediyeler; hepinizi yıllardır, defaatle harekete geçmeye çağırıyoruz. Şimdi, bir kez daha soruyoruz:

Kadın-erkek eşitliğini fiili olarak hayata geçirdiniz mi?
Kadınlara yönelik her tür şiddet, baskı ve ayrımcılığın önüne geçmek ve kadınların yaşam haklarını garanti altına aldınız mı? Hangi özel önlemleri aldınız?
Kadın cinayetlerini sona erdirmek için hangi acil eylem planını hayata geçirdiniz? Kadın örgütlerinin talepleri doğrultusunda hangi yasal düzenlemeleri yaptınız?
Kadınlara yönelik erkek şiddetiyle mücadele için ne kadar bütçe ayırdınız?
Kaç sığınak açtınız? Her 7500 kişilik nüfusa bir sığınak taahhüdünü yerine getirdiniz mi?

Hükümet olarak adım atıyor gibi görünseniz de aslında bunların hiçbiriyle ilgili neredeyse hiçbir şey yapmadınız. Kadınları yoksayarak aile dediniz. Kadına yönelik erkek şiddetine ortak olmaya devam ettiniz. Erkek egemenliğini sürdürdünüz. Bu politikanızı daha ne kadar sürdüreceksiniz?

Bizim beklemeye, tek bir kadın arkadaşımızı daha kaybetmeye tahammülümüz yok. Tüm kurumlarıyla erkek egemenliğine, erkek şiddetine itaat etmiyoruz. Ölümü göze alarak da olsa direnmeye ve hayatımızı değiştirmek için mücadele etmeye devam edeceğiz. Sizleri de derhal üstlendiğiniz sorumluluğu yerine getirmeye çağırıyoruz.

Tek Bir Kadını Daha Kaybetmeden!

Kadın Cinayetlerine İsyandayız / İstanbul Feminist Kolektif

feministler@gmail.com

2011-11-23T00:49:00.000-08:00

Kadın Cinayetlerine Hep Birlikte Karşı Duralım!

2011-11-23T00:13:00.000-08:00

Sevgili Kadınlar!

Hepimiz şiddetsiz, eşit, hak ettiğimiz bir yaşam istiyoruz. Kimimiz erkek şiddeti ve erkek egemenliğine rağmen hayatlarımızı değiştirebiliyor, kimimiz tek başına çok zorlanıyor. Ve maalesef kimimiz boşanmak istediği, yeni bir hayat istediği, itaat etmediği için en yakınındaki erkekler tarafından öldürülüyor. Şiddeti öngördükleri, mücadele ettikleri, savcılıklara başvurdukları halde yargıdan medyaya, yasamadan yürütmeye hiçbir kurum üstüne düşen sorumluluğu yerine getirmediği için, kadınlar neredeyse göz göre göre öldürülüyor. Kimimiz için ölümü göze alarak yaşamayı sürdürmek söz konusu iken hangimiz huzurlu, güvende olabiliriz. Haydi! Hep birlikte kadın dayanışmasını güçlendirelim.

Her gün, hatta günde beş kez “Bir kadın cinayeti daha” başlıklı haberler alıyoruz. Kadınların erkek şiddetinden kaçmak isterken ölüme yakalanmaları herkesin ama en çok yasaması, yürütmesi, yargısıyla devletin sorumluluğu! Hep birlikte bu sorumluluğun farkına varılmasını, yıllardır süren politikasızlık ve eylemsizliğin sona ermesini, artık harekete geçilmesini sağlayalım. Kadın cinayetlerine birlikte karşı duralım. Yasaması, Yürütmesi, Yargısıyla Devleti üstüne düşen sorumluluğu yerine getirmeye çağıralım!

Tek Bir Kadını Daha Kaybetmeden

Kadın Cinayetlerini Sona Erdirmek İçin Kadınlar Ele Ele...

Kadın Cinayetlerine İsyandayız / İstanbul Feminist Kolektif

24 Kasim Persembe

Saat 16.00-19.00

Yer: Galatasaray

Stand+Bildiri dağıtımı

Kadın Cinayetlerine Karşı 7 24 Nöbete…

2011-05-11T00:25:00.000-07:00

Kadın Cinayetlerine Karşı 7/ 24 Nöbete…

Kadınlar en yakınındaki erkekler tarafından öldürülüyor!

Kadın arkadaşlarımızı en çok boşanma süreçlerinde ve kadınlara rağmen güçlendirilen ‘aileler’ içinde kaybediyoruz…

Kadınlar savcılıklara başvurduğu durumda da göz göre göre öldürülüyor.

Kadın cinayetlerinin yüzde bin dört yüz arttığı, maalesef her gün gazetelerden bir kadın arkadaşımızı daha kaybettiğimizi haber aldığımız koşullarda Yasama, Yürütme, Yargı bu katliamı sadece seyrediyor!

Katliam haline gelen kadın cinayetlerini fark etmemek, görmezden gelmek nasıl mümkün olabilir derken içinde kadınlara yönelik şiddet, kadın cinayetleri ile ilgili herhangi bir acil eylem planı, projesi, stratejisi hatta bunlara dair tek satır geçmeyen parti programlarıyla karşı karşıya olduğumuz bir seçim sürecindeyiz.

Kadın Cinayetleri Politik!

Artık herkesin görmesi gerekli ki; Kadın cinayetleri münferit değil, adli vaka hiç değil. Kadınları güçlendirme politikaları yerine en çok kadınları tehdit etmek için kullanılan, üstelik şimdilerde 18 yaşına çekilen bireysel silahlanma politikaları, kadınları güçsüzleştiren aileyi güçlendirme politikaları uygulandığı, gerekli yasal düzenlemeler yapılmadığı, var olan yasalar uygulanmadığı, uygulama için gerekli bütçe ayrılmadığı ve kadın - erkek eşitliğini sağlayacak politikalar hayata geçirilmediği için kadın cinayetleri sürüyor. Kadın cinayetleri münferit, kadının yeri evi, kocasının dizinin dibi sayıldığı için, süre giden katliam politik gündemin dışında bırakıldığı için sürüyor. Artık rakamları telaffuz etmeye dahi dilimiz varmıyor, yılda binlerce yakın kadın öldürülürken değil bir acil durum, teyakkuza geçmek bu katliam münferit, vaka-i adliyeden sayılabiliyor…

Bu zihniyete, bir kadın arkadaşımızı daha kaybetmeye, bu konuda hiçbir adım atılmaksızın kaybedilen bir güne dahi tahammülümüz yok iken bu zihniyetle, korkarız bir kısmımızın hayatta kalamayacağı bir 5 yılı daha düşünemiyoruz…

12 Mayıs’ta yok sayılan 25 milyon kadından, aile içinde kaybettiğimiz arkadaşlarımızdan biri Ayşe Paşalı’nın karar duruşması var. Haksız tahrik, iyi hal indirimleri talep eden ve çoğunlukla alabilen katiller, bu katliamı görmezden gelen, durdurmak için üstüne düşen sorumluluğu yerine getirmeyen tüm suç ortakları hala aramızda, serbest, sorumsuz, duyarsız…

Kadın Cinayetlerine Karşı Hep Birlikte!

Biz kadınlar Ayşe Paşalı’nın davasının kararını beklemek üzere İstanbul’da, Ankara’da, İzmir’de, Antalya’da, Van’da, Sinop’ta, Urfa’da, Diyarbakır’da, Adana’da, Trabzon’da, meydanlarda, kadın örgütlerinde Çarşamba akşam ve Perşembe sabah 7/ 24 nöbette olacağız.

Biz kadınlar kadın cinayetlerine karşı, birlikte, Ayşe Paşalı duruşmasından çıkacak kararı, kadın cinayetlerini görmezden gelen yasama, yürütme, yargı organlarını, siyasal partileri, medya, demokratik örgütler ve tüm toplumun kadın cinayetlerini durdurmak için harekete geçmesini beklemek üzere nöbette olacağız.

Kadın cinayetlerine karşı birlikte mücadele ettiğimiz tüm kadınları, kadın örgütleriyle bu nöbette birlikte olmak istiyoruz. Şimdilik 11 Mayıs Çarşamba 19:00 – 24:00, 12 Mayıs Perşembe 07:00- 12:00 ( Ayşe Paşalı durulmasından karar çıkıncaya dek İstanbul’da Taksim Meydanı’nda, Ankara’da, İzmir’de, Antalya’da, Van’da, Sinop’ta, Urfa’da, Diyarbakır’da, Eskişehir’de, Mersin’de, Nevşehir’de, Adana’da, Trabzon’da, Antep’te, Samsun’da… meydanlarda ya da örgütlerimizde nöbette olacağız. Tüm kadınları bekliyoruz.

Sevgi ve dayanışma ve artık kadın cinayetlerine karşı umutlu haberler alabilme dileklerimizle…

İstanbul Feminist Kolektif

Nöbet Programı

11.05. 2011

İstanbul- İstanbul Feminist Kolektif- Taksim Saat 19.00-24.00

Adana – Adana Kadın Platformu – İnönü Parkı – 19:00-22:00 arası

Ankara – Feministbiz – Yüksel Caddesi – 19:00 – 24:00 arası

Antalya – Antalya Kadın Danışma ve Dayanışma Merkezi – Attalos Heykeli Önü – 20:00-24:00 arası

Çanakkale – Elder Kadın Danışma Merkezi – Morabbin Parkı – 19:00-24:00 arası

Eskişehir – Sosyalist Feminist Kolektif – Adalar Migros Önu – 19:30-21:00

İzmir – İzmir Kadın Platformu – Kıbrıs Şehitleri Caddesi – 19:00-22:00 arası

Samsun – Samsun Kadın Buluşması – Süleymaniye Geçidi – 17:00-20:00 arası

Sinop – Sinop Kadın Platformu - Uğur Mumcu Meydanı-19:00-

Van – Van Kadın Derneği – Beşyol Meydanı- 19:00-20:00 arası

Aydın – Söke Kadın Sığınmaevi – Söke Bey Kültür Merkezi Önü 19:00-20:00 arası

Diyarbakır Selis bugün saat 12.00’de Kadın cinayetleri için nobet tutmaya başladı,

Nevşehir – Kapadokya Kadın Dayanışma Derneği, Diyarbakır – Kamer, Urfa – Yaşamevi Kadın Dayanışma Derneği Mersin – Mersin Kadın Dayanışma Derneği de bu gece 7/24 nöbetine katılıyorlar.

11 Kasım 2010 tarihli basın açıklamamız

2010-11-12T04:33:00.000-08:00

2009 yılının ilk 7 ayında 953,
2010 yılının ilk yedi ayında ise 226 kadın öldürüldü.

Bunlar resmi rakamlar. Kadın örgütlerinin çalışmaları gösteriyor ki bu kayıtlar dışında yüzlerce kadın da erkek şiddeti ve baskısıyla intihara zorlanarak “öldürülüyor”.

Türkiye’de son yıllarda kadın cinayetlerinin sayısı bir cins kırımından söz edebileceğimiz boyutlara ulaştı.

Katiller uzakta değil Hanemizde!
Koca, baba, erkek kardeş, abi, sevgili, ayrıldığı eş, amca, dayıları tarafından katledilen kadınların haberleri her gün gazetelerin 3. sayfalarında... Hayatlarımızı alan erkek şiddetinin adı hep “cinnet” , “sapıklık” , “delilik”, “hastalık”, “işsizlik”, “onur”, “gurur” , “namus” oluyor. Ya da boşanmak istemek, tuzluk uzatmamak, iftara yemeği hazır etmemek, telefonla mesajlaşmak, izinsiz annesine ziyarete gitmek, sık banyo yapmak, sürekli makarna pişirmek, çocuğunu göstermemek… Canımıza kastedenlerin hep bir “bahanesi” var ama belli ki biz kadınların hayatlarının bir “değeri” yok! Zira her gün üç kadın öldürülen bir ülkede, cins kıyımdan/ kadın katliamından söz edilip, meclisin olağanüstü toplanacağını sanırsınız. Oysa Yasamanın, Yürütmenin böyle bir gündemi, kadın cinayetleri son yedi yılda % 1400 artarken durdurmak için bir eylem planı yok!

Medyada ise kadın cinayeti haberleri, 3. sayfalarda, katillerin beyanını esas alan, kadın cinayetlerini ‘aşk cinayeti’, ‘kıskançlık cinayeti’ ‘namus cinayeti’ gibi katillerin dilinden aktararak sıradanlaştıran ve meşrulaştıran bir dille yer alıyor.

Her gün 3 kadın öldürülüyor, dahası da intihara zorlanıyorken bunu dikkate almayan, önlem almayan, çeşitli gerekçelerle meşrulaştıran tüm ilgili kurumlar ve kayıtsız kalan herkes suç ortağı!

Kadın Cinayetlerinin son bulması için Acil önlem alınmasını istiyoruz!

Başta Başbakanlık olmak üzere, İç işleri Bakanlığı, Adalet Bakanlığı, Aileden ve Kadından Sorumlu Devlet Bakanlığı, Emniyet Müdürlüğü, mahkemeler, savcılıklar, valilikler ve belediyeler yani tüm ilgili kurumlar tarafından
— kadın-erkek eşitliği tartışmaya açılmaksızın fiili olarak hayata geçirilsin.
— kadınlara yönelik her tür şiddet, baskı ve ayrımcılığın önüne geçmek ve kadınların yaşam haklarını garanti altına almak üzere gerekli tüm adımlar atılsın.
— kadın örgütleriyle birlikte kadın cinayetlerinin sona ermesi için acil bir eylem planı hazırlanarak uygulamaya geçirilsin.
Kadın cinayetleri davalarında ‘haksız tahrik indirimi’ =‘erkeklik indirimi’ uygulanmasın.
Şiddet gören, ölümle tehdit edilen kadınlar karakol, adliye, jandarma kapılarından ‘aile meselesi’ denerek geri gönderilmesin, tüm yasal haklarını kullanmalarının sağlanması yanında özel önlemler alınarak koruma altına alınsın.
2006/17 sayılı Kadın ve Çocukları şiddetten korumak için çıkartılan Başbakanlık Genelgesi uygulamaya konulsun.
Sığınma evlerinin sayısı 38’den ivedilikle 3800’e, kısa sürede her 7500 kişilik nüfusa bir sığınma evi düşecek sayıya getirilsin.

Acilen tüm bu önlemlerin alınmasını istiyoruz çünkü kaybettiğimiz her gün 3 kadın daha öldürülüyor!

İstanbul Feminist Kolektif / 11.11.2010

Kadınlara çağrımızdır!

2010-11-09T14:58:00.000-08:00

Uzun süredir kadın cinayetlerini görünür kılmak ve kadın cinayetlerinin son bulması için mücadele etmeyi sürdürüyoruz.

Bu süreçte kadın cinayetlerine karışı birçok eylem, toplantı yapıldı. Ayrıca İstanbul’da öldürülen bazı kadınların davaları da takip edildi. Pippa Bacca, Sevim Zarif, Ayşe Yılbaş, Satı Korkmak davalarında müdahillik dilekçesi verildi. Müdahilliğimiz kabul edilmeyince bu davaların bir kısmını feminist avukatların da davayı üstlenmeleriyle takip etmeye devam ettik. Takip ettiğimiz davalarda erkeklerin bahanelerine haksız tahrik indirimi uygulanmadı.

İstanbul Feminist Kolektif olarak geçen Cuma günü Başbakan Erdoğan’ı da ‘kadın-erkek eşitliğine inanmadığını ifade eden ve kadınları 3 çocuk doğurmaya çağıran söylemleri nedeniyle, ‘eşit değilsiniz denildikçe daha çok öldürülüyoruz’ ‘erkeklerin sevgisi her gün 3 kadını öldürüyor’ diyerek protesto ettik.

11 Kasım Perşembe günü hergün erkekler tarafından 3 kadın öldürülmesine dur diyen ve buna isyan eden kadınlar olarak kadın cinayetlerine isyandayız kampanyasını tanıtmak için sizlerle buluşmak istiyoruz.

Bu buluşmada kampanya dosyamızı, kampanya filmimizi sizlerle paylaşacağız. Basın toplantısını, ‘kadın cinayetlerine isyandayız’ kampanyasını sürdüren bağımsız feministler, Amargi, Mor çatı, Filmmor, Kadav ve Sosyalist Feminist Kolektif’ten kadınlar, öldürülen kadınların yakınları ve feminist avukatların katılımıyla düzenliyoruz.

Basın toplantısına katılımınızı bekliyoruz.

Kadın cinayetlerine isyandayiz!

İstanbul Feminist Kolektif

Tarih. 11 Kasım 2010 - Perşembe

Saat 12.00

Yer . Türkiye Mimar ve Mühendisler Odası Birliği Makine Mühendisleri Odası (TMMOB)

Adres: Katip Mustafa Çelebi mah. İpek sok. No.:9/2 Beyoğlu/İstanbul

5 Kasım 2010 eylemi - Basın açıklaması

2010-11-05T16:28:00.000-07:00

Erkeklerin Sevgisi Her Gün 3 Kadını Öldürüyor.

Başbakan Erdoğan ölen kadınlardan hiç söz etmezken, kadınlara 3 çocuk doğurmalarını tavsiye etmeye devam ediyor.

2009 yılının ilk 7 ayında 953 kadın öldürüldü.

Başbakan Erdoğan Dolmabahçe’de kadın örgütleriyle yaptığı toplantıda “kadın-erkek eşitliğine inanmıyorum” dedi.

2010 yılının ilk 7 ayında 236 kadın öldürüldü.

— AB standartlarına göre her 7500 kişiye bir sığınmaevi açılması, yani Türkiye’de 5000 sığınmaevi bulunması gerekiyor iken sadece 38 sığınmaevi var. Toplam kapasiteleri 867.

—Dünya Ekonomik Forumu’nun Cinsiyet Eşitliği raporunda, Türkiye 134 ülke arasında bu yıl 126. sırada yer aldı.

Kadın cinayetleri son yedi yılda % 1400 artarken durdurmak için bir eylem planı yok! Hatta Yasamanın, Yürütmenin böyle bir gündemi dahi yok!

Yargıda katillere haksız tahrik indirimi uygulanıyor. Kadınlar karakol, sığınmaevleri, savcılık kapısından dönüp kocaları tarafından katlediliyor.

Başbakan Erdoğan “Kadınlar ve erkekler eşit haklara sahip olurlar. Ama yaradılışımız farklı” diyor.

Başbakan Erdoğan'dan kadınların “yaradılışlarını”, “kaç çocuk doğuracaklarını” değil, görevi olduğu üzere kadınların şiddet, baskı, ayrımcılık görmelerinin önüne geçmek, yaşam hakları ve can güvenliklerini garanti altına almak üzere hayata geçireceği politikaları, atacağı adımları duymak istiyoruz. Acilen duymak istiyoruz, çünkü tüm bu beyanlarla harcanan her gün 3 kadın daha öldürülüyor!

Kadın Cinayetlerine İsyandayız!

İstanbul Feminist Kolektif / 5.11.2010

Başbakana protesto

2010-11-05T15:37:00.000-07:00

Kocasının Hastanede Öldürdüğü Ayşe Yılbaş'ın Ardından Taleplerim

2010-10-22T17:22:00.000-07:00

Güldünya ve Ayşe‘nin birbirinden farkı yok, yakın şiddetine maruz kalan kadınların can güvenliği sağlanmalı. Ayşe’ye "güle güle" derken ilgili tedbirler alınmalı.

Stajyer doktor Ayşe Yılbaş, 22 Şubat'ta öldürüldü. Ayşe'yi tanımıyorum. İstanbul Tabip Odası'nın Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde dün (25 Şubat) düzenlediği törende stajyer Ayşe'nin bir oğlu olduğunu öğrendim.
Arkadaşları Ayşe'nin gelecek beklentilerinin oğlunu büyütmek ve doktor olup hastalarına hizmet etmek olduğunu belirtti.
Ayşe'yi öldüren, oğlunun babası olan ayrılmaya çalıştığını söyledikleri kocasıydı. Ayşe gündüz, İstanbul'un göbeğindeki bir hastanede silahla vurularak öldürüldü. Ayşe'yi saygıyla anıyorum.
Bu ölüm haberi, kadın ve şiddet konusunda haberdar olanlar, bizler için şaşırtıcı bir haber değil. Güldünya'nın, üç yıl önce, 25 Şubat 2004 tarihinde yine bir hastanede öldürüldüğünü hatırlıyoruz. Güldünya'nın isteğinin yine çocuğunu büyütmek olduğunu biliyoruz.
“Yakın ilişkileri olanların şiddeti”
Birinin doktor adayı , diğerinin ev kadını veya işçi olması arasında herhangi bir fark yok. İkisi de herhangi nedenle “öfkelenince”, “kızınca”, itaat etmeyeni öldürülebiliyor.
Dünyada ve Türkiye'de bir kadın cinayete kurban giderse katilinin en sık olarak ayrılmakta olduğu kocasını/sevgilisini veya halen birlikte olduğu kocası/sevgilisi olduğunu biliyoruz.
Türkiye'de bu konuda çok az çalışma var. Güliz Kolburan ve Neyla Ziyalar'ın (2001) eşini öldüren 140 koca ile yaptıkları çalışma erkeklerin yüzde 70.4’ünün işledikleri suç için ceza ehliyetine sahip olduğunu bildirmektedir.
Öldürme nedenleri arasında “namus” ve kıskançlık ön sırada yeri alıyor. Eşleri tarafından öldürülen kadınların eşleri akıl hastası değil, "aklı başında" olan insanlar. İşledikleri olayı önceden planlayarak eyleme geçtiklerini biliyoruz.
O kadar sık rastlanan, bildik, bir durum ki özel olarak tanımlan bir grup. Tabii aileden eşten beklenenlerle çelişkiler taşıyan bir ad “Yakın İlişkileri Olanların Şiddeti”. Yakın ilişkiler biterken çok riskli olabiliyor. Eski eş veya sevgili artık kendi denetiminde olmayan kadınlarını hizaya sokmak istiyor. Onlardan ayrı kalmaktan duydukları öfkelerini bazen tecavüz ederek, bazen ağır yaralayarak, bazen de Ayşe örneğinde olduğu gibi öldürerek ifade ediyorlar. Saldırı aleti olarak en sık kesici aletler kullanılıyor. Eş öldürmek için ikinci sıklıkta ateşli silahlar kullanılıyor. Görevleri gereği silah taşıyan kişiler, güvenlik görevlileri daha sık olarak ateşli silahları kullanabiliyor.
Taleplerim:
• Ayşe'nin çocuğu annesinin katili tarafından büyütülmemeli, vesayeti ona verilmemeli. Vesayeti onu kollayarak büyütecek kişilere verilmeli,
• Ayşe katili olan eşinin soyadıyla görülmemeli. Ayrılma aşamasında olan bir kişi olarak talebine saygı gösterilmeli. Kimliği katilin kimliğinden (soy adından) ayırmasına fırsat verilmeli,
• Kıskançlık nedeniyle kışkırtıldığı için öldürdüğünü ileri süren kişilere mahkemelerde özel indirimler yapılmamalı,
• Güldünya ve Ayşe ‘nin yaşadıklarını yaşamamaları için yakın şiddetine maruz kalan kadınların bu tür sorunlardan uzak olma koşulları ve can güvenliği içinde yaşamaları sağlanmalı. Bunun çaresi bazen bir sığınak , bazen de kadına şiddet uygulayan kişinin ona yaklaşmasını engellemek ve benzer uygulamalar olabilir.
• Şiddetten korunma temel bir hak olarak görülmeli. Konu ile ilgili bilgili, deneyimli duyarlı kadın kuruluşlarından danışmanlık alınmalı ve bir kamu hizmeti olarak tüm şiddet mağdurlarını koruyacak önlemler hayata geçirilmelidir.
8 Mart Dünya Kadınlar Günü, 14 Mart'sa Tıp Bayramı... Ayşe’ye "güle güle" derken bu cinayetlerin yaşanmamasını ve ilgili önlemlerin alınmasını talep ediyorum

Şahika YÜKSEL 26 Şubat 2008 Bianet

Kadınlara Çağrı

2010-10-22T14:20:00.000-07:00

“Fatmagül’ün Suçu Ne?”dizisinin cinsel şiddet içeren bölümünün ardından medyada yer alan çeşitli haberlerde, yazılarda ve programlarda konunun ele alınış biçimini kaygı ve öfkeyle izliyoruz.
Son olarak 17 Ekim Pazar günü, Habertürk’te yayınlanan Gölgede Muhabbet programında bu konunun komediye dönüştürülmesini dehşetle seyrettik.
12 Ekim Salı günü Sincan Fatih 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin Sincan’da bir kadına tecavüz eden iki kişiyi serbest bırakması ise biz kadınlara bu sokakların dar edilmek istendiği yönündeki kaygılarımızı arttırdı. Adli Tıp Kurumu ise her zamanki gibi, tecavüze uğrayan kadınla görüşmeyi erteledi.
Yargı ise tecavüzcüyü ‘mağdur etmemek’ için serbest bıraktı. Adli Tıp kurumu travmasına dayanarak tecavüzcüleri serbest bırakan mahkemeleri uyarıyoruz: Tecavüze ortak olmayın!
Kadınların can güvenliği yok. Kadınlar tehdit altında.
Adalet Bakanlığının "travma tespiti için 1 yıl beklemek gerekir" açıklaması ise hiçbir bilimsel veriye dayanmayıp, herkesi yanıltmak amacıyla yapılmıştır.Tecavüz sonrası 2-30 gün içinde ve 30 günden sonra travma tespit edilebileceği ise bilimsel araştırmalarla sabittir.
Bu tehditlere boyun eğmeyeceğiz.
Habertürk’ün ve diğer medya organlarının tecavüzü normalleştiren, komedi haline getiren, pornografik malzeme olarak sunan yayınlarını , Sincan Ağır Ceza mahkemesinde tecavüzcülerin serbest bırakılmasını ve Yargıtay’ın sadece Adli Tıp Kurumu raporlarını geçerli saymasını protesto etmek amacıyla 23 Ekim Cumartesi günü, saat 13.30’da Taksim’deki Habertürk binası önünde toplanacağız.. Bütün kadınlara çağrımızdır.
İstanbul Feminist Kolektif
Tarih: 23 10,2010 Cumartesi Saat: 13.30
Yer: Habertürk binası önü /Abdülhakhamit Caddesi No:25 Talimhane
Beyoğlu İstanbul

Evren Paydak Açıklaması

2010-10-22T05:16:00.000-07:00

http://video.ntvmsnbc.com/tahliye-skandali.html

Sizin hiç kardeşiniz öldürüldü mü?

2010-10-21T17:54:00.000-07:00

Kurşun bedene girince insan ne hisseder, o anda ne düşünür, yaşamın bittiğini mi, çocuklarını bıraktığını mı, sevdiklerini terk ettiğini mi, lanet mi eder katilini tanıdığı güne, her şey bitti mi der. Yoksa hiçbir şey hissetmez mi, çok canı yanmış mıdır, acaba acı çeker mi?

  Hepimiz düşünmüşüz bunları, otopsi raporu gelene kadar: ANİ ÖLÜM....insan kardeşinin aniden öldüğüne sevinir mi? Biz raporda bunu okuyunca rahatladık. Ne garip; öldü ama hiç olmazsa acı çekmeden, aniden!..
  Yıllardır bire bir bilinçli karşı mücadelesini verdiğimiz erkek egemen şiddetini bu kadar yakınımızda ve bu kadar ağır yaşamak… vurgun yemek çok başkaymış.
  Hiç öyle atılan sloganlarla, bildirilerle, basın açıklamalarında yazılanlarla, panellerde anlatılanlarla aynı şey değilmiş bizzat yaşamak. O kadar derinden yaralıyor ki insanı devamlı kanıyor.
Başımıza gelebileceğini hiç düşünmediğimiz bir katliamla boyalı basının 3.sayfa haberi olduk biz. Kimsenin başına asla gelmesini istemediğimiz bu olay bize o kadar çok şeyi yaşayarak öğretti ki.
   Okumayı kendi kendine öğrenmiş, fakat yazması olmayan ama Yediveren Gülleri diye şiir kitabı olan bir annenin yediveren gülleriydik, yedi kız kardeştik biz. Eğlenceli, gürültücü, kavgacı, dayanışmacı, bol kadınlı güzel bir aile.. şimdi Yediveren Gülün biri yok. Şimdi bir yanımız eksik. iki buçuk yıl oluyor neredeyse. Acılıyız, öfkeliyiz ve çaresiziz. Nasıl biter bu acı? Ama hayat devam ediyor, Sevim’in geride kalan iki küçük kızıyla yaşamı yeniden kurmaya çalışıyoruz.
  Her zamanki gibi acımasız ve vicdansız bir erkeğin kırdığı, yok ettiği hayatların geride bıraktığı yürekleri onarmak, hayatı yeniden şekillendirmek kadınların o kadar güzel yaptıkları bir şey ki. Kadınlar çok güçlü. Bütün aile, sülale ve dostların desteğiyle ayaktayız, ama travmamız çok büyük.
  42 yaşında, yaşamayı her şeye rağmen çok severken, çocuklarını büyütemeden, emekli olup dinlenme hayalleri kurarken, yaşlanamadan, yapacak onca şeyi varken, huzurlu bir yaşam istiyorum, yalnız yaşlanmak istemiyorum deyip yıllar sonra evlendiği ve kendisiyle evlenmek dışında hiç bir suçu olmayan kocasıyla birlikte yolda yürürken, arkadan vurularak öldürüldüler. Hem de büyük kızının babası olan, eski kocası tarafından.
   Sevim hemşireydi, henüz okurken tanıştığı, sonradan katili olacak olan o adamla evlendi. Hemşire olduğunda halen okumakta olan adamı mezun etti, askere yolladı, iki kere avukatlık bürosu açtı, evin tüm geçimini sağladı. Bu arada eve ekmek dahi almayan, asalaklığı yaşam biçimi haine getiren katil hayattaki tüm ezilmişliğinin tembelliğinin ve başarısızlıklarının sorumlusu kardeşimmiş gibi sürekli onu ezmeye çalışıp, ona hep kötü davrandı.
  Kendisiyle ve hayatla sorunu olan ve devamlı didişen bu adamın yaptıklarına dayanamayan ama bir de ondan çocuğu olan kardeşim tükendiğini anlayıp, yaşadığı yeri ve çok rahat olan işini terk ederek İstanbul’a yerleşti.
  Ama kabus bu sefer de çocuk üzerinden devam etti.
  Kardeşimin dimdik ayakta kalıp yeniden evlenip ikinci çocuğunu doğurmasını, yeni bir hayat kurmasını hazmedemeyen ve de bir avukat olan katil, tacizlerini Sevim’e ve çevresindeki herkese yaşattı.
Kardeşim defalarca mahkemelerde, yollarda dövüldü, tehdit edildi, çocuğun alınıp verilmesi sırasında devamlı sorunlar yaşadı. Katil, yasal velayeti kardeşimin üzerinde olan çocuğu defalarca kaçırdı. Avukatları tehdit ve darp etti, hakimleri reddetti. Sevim’in çevresinde olan ve ona destek olan herkes bu adamın yaptıklarından nasibini aldı.
  En sonunda kardeşimin ona sunduğu yaşam standartlarını ve çevresini kaybetmenin hıncıyla o iki masum insanı öldürerek çıkardı. Ve bunu da kızım için yaptım diyerek o küçücük çocuğun üzerine kaldıramayacağı bir yük bıraktı.
  Çocukları şimdi ömür boyu bir lanetle yaşamak zorunda. Sevim’den geriye kalan iki küçük kızdan biri, katil babası yüzünden annesiz kaldı, diğeri ise hem annesiz hem babasız kaldı ve onu bu duruma sokan ise ablasının babası. Ne biçim bir vurgun yemek bu, ne biçim bir adalet, acaba ilahi adalet var mı, diye düşünmeden edemiyor insan. Bu çocukların suçu ne?
  Kardeşim tüm yaşadığı kötü şeylere rağmen mücadeleci, iyi niyetli, dayanışmacı, sevecen, hayata sımsıkı bağlı güzel bir insandı, tıpkı birlikte öldürüldüğü kocası gibi.
  Her zaman çocuğun psikolojisini ve mutluluğunu düşünerek o adamla iyi bir diyalog kurması için çaba sarf etti. Çocuğu ondan hiç esirgemedi. Onun aleyhinde konuşmadı. Evlense de kurtulsam diyordu hep, ne garip, hiç, ölse de kurtulsam demedi.
  Kendi çocuğuna ömür boyu altından zor kalkılacak bir yük bırakan bu katilin mahkemelerdeki tavırlarından, savunmalarından ve bize bakışlarındaki ifadesinden de anlıyoruz ki hiç pişman değil. Pişman olsa kendi kafasına da sıkardı zaten. Karar duruşmasından sonra cezaevi aracında giderken inanılmaz bir pişkinlikle zafer işareti bile yapabildi. Nasıl bir duygu ve vicdan taşıyor bizim anlayabileceğimiz bir şey değil bu!.. vicdanındaki bu yükle nasıl yaşıyor acaba.
  Diğer izlediğimiz kadın katillerinin de mahkemelerdeki tavırları, ifadeleri, bakışları hep aynı. Sadece isimler ve mekanlar değişiyor.
‘Çocuğumu çok seviyordum onu bana göstermeyeceğinden korktum, o yüzden karımı öldürdüm’ diyordu, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi son sınıf öğrencisi Ayşe Yılbaş’ı acımasızca 12 kurşunla öldürülen katil. Bu katili bizim eski ünlü solcu avukatlarımızdan biri olan Bahri Belen savundu. Son duruşmada, Bahri Belen katili savunurken, katilin karısını çok sevdiğini, çocuğunu onbeş gün görememesinin onu tahrik ettiğini, cinayeti azap ve elem içinde işlediğini öne sürerek haksız tahrik indirimi istedi ve bunun için o kadar çok çabaladı ki biz kadınlar hayretler içinde izledik. Adeta, öldürmekte haklıydı diyordu. Ben inanamıyordum bu olup bitenlere, yıllar önce sol siyasi bir örgüt üyesi olmaktan yargılanan eşimi savunan Bahri Belen yıllar sonra bir kadının bir anlamda benim kız kardeşimin katilini savunuyordu. Ve bunu o kadar korkunç bir biçimde yapıyordu ki hepimiz şaşkınlık içinde kalıyor ve tepki veriyorduk ama o, sadece bizim tepkilerimizden rahatsız oluyordu, katilin haksız tahrik indiriminden yararlanması için utanılacak savunmalar yapıyordu, aynı zamanda aynı Bahri Belen Hrant Dink’in de avukatı, halen mahkemelere katılıyor.
  Ne bu şimdi, biz neye inanacağız, İnançlarımızı, değerlerimizi neyle ölçeceğiz.
Sorguluyorum, hayatımda, bugüne kadar inandığım her şeyi, sahip olduğum değerlerimi sorguluyorum.
  Kardeşimin katiline haksız tahrik ve iyi hal indirimi uygulanmadı. İki ayrı cinayetten müebbet aldı. Tasarlayarak öldürmeye dair yeterli kanıt bulunamadığından ağırlaştırılmış müebbet verilemedi.
  Şimdi biz rahatladık mı? Kaybımız ve acımız o kadar büyük ki ne ceza verilirse verilsin bize yetmeyecekmiş, mahkeme bittiğinde bunu daha iyi anladık. Öyle kırıldık ki doğrulamıyoruz hala. Bu travma nasıl geçer, nasıl atlatılır, bu nasıl bir adaletsizlik.
  Bana göre hayatta en büyük suç, başka bir insanın yaşam hakkını elinden almaktır. Umarız bu katil ömür boyu dışarı çıkamaz ve başka kimsenin canını yakamaz, özellikle de kızının..
Şenay Gelişli (22 Temmuz 2007 tarihinde öldürülen Sevim Zarif'in kardeşi)

Kadın cinayetlerine isyandayız!

2010-10-21T07:42:00.001-07:00

2009’un ilk yedi ayında 953 kadın;
2010 yılının ilk yedi ayında 226 kadın erkekler tarafından öldürüldü.

Erkeklerin sevgisi her gün 3 kadın öldürüyor!

Katiller, baba, koca, sevgili, ağabey, kardeş,…Katiller mühendis, doktor, işçi, işsiz… Katiller Kürt, Türk, Laz, Çerkez... Katiller genç, yaşlı… Ortak noktaları, erkek olmaları. Erkek kadını katlettiğinde devlet, medya, yargı, polis hepsi erkeklikte birleşiyor, kadın cinayetlerine suç ortağı oluyor.

· Cins kıyımının son bulması için isyandayız!
· Katiller hanemizde! Ölmeden koruma istiyoruz!
· Kadın cinayetleri davalarında ‘haksız tahrik indirimi’ =‘erkeklik indirimi’ uygulanmasın!
· Şiddet gören, ölümle tehdit edilen kadınlar evlerine geri gönderilmesin!
· Her mahallede bir sığınma evi derhal açılmalı!
· Medya cinayetleri ‘aşk cinayeti’, ‘kıskançlık cinayeti’ ‘namus cinayeti’… diyerek meşrulaştırmasın!

Günde 4-5 kadın…
2009’un ilk 7 ayında 953 kadın öldürüldü.

Adalet Bakanı SadullahErgin’in, DTP Van Milletvekili Fatma Kurtulan’ın verdiği bir soru önergesine yanıtı, kadın cinayetlerinin sadece 7 yılda yüzde 1400 arttığını gözler önüne serdi. Kurtulan, TBMM Başkanlığı’na verdiği soru önergesinde, Adalet Bakanı Sadullah Ergin’e, “2002’den bu yana aile içi şiddetle ilgili kaç dava görülmüştür? Yargılamalar sonucunda kaç kişiye hangi cezalar verilmiştir? 2002’den bu yana yıllar itibarıyla cinayete kurban giden kadın sayısı kaçtır?” diye sordu.   Yargı mensuplarına eğitim Ergin, hâkim ve savcılara toplam 206 insan hakları semineri verildiğini kaydeden Ergin, “Kadına Yönelik Şiddetle Mücadelede Yargı Mensuplarının Rolü” konulu proje kapsamında 2009’da 164 aile mahkemesinde görevli hâkimler ve cumhuriyet savcısı ile bu mahkemelerde çalışan 150 uzmanın eğitimden geçirildiğini kaydetti. Ergin, 2010’da projenin ikinci ayağının gerçekleştirileceğini, bu çerçevede ülke genelinde seçilecek 25 hâkim ve cumhuriyet savcısının 5 günlük “eğiticilerin eğitimi” programına alınacağını belirtti.   2002’de sayı 66’ydı Adalet Bakanı Ergin, 2002’den Temmuz 2009’a kadar kadınlara yönelik şiddet ve cinayet vakalarına ilişkin istatistikleri de açıkladı. Ergin, töre ve namus cinayetleri dahil olmak üzere 2002’de 66 kadın cinayetinin işlendiğini kaydetti.  Ergin, sadece 2009’un ilk 7 ayında kadın cinayeti sayısının 953 olduğunu belirtti. Böylece rakamlar, son 7 yılda kadın cinayeti oranının yüzde 1400 arttığını ortaya koydu.  Ergin, yıllar itibarıyla kadın cinayetleri sayılarını şöyle açıkladı:  2003’te 83, 2005’te 164, 2005’te 317, 2006’da 663, 2007’de 1011 ve 2008’de 806. Ergin, kadınlara yönelik şiddet ve cinayetlere ilişkin yargılama istatistiklerini de açıkladı. Verilere göre, 2002’den Temmuz 2009’a kadar; kadına yönelik şiddet ve cinayetler nedeniyle toplam 12 bin 678 dava açıldı. Bu davalarda 15 bin 564 kişi yargılanırken, bunlardan 5 bin 736’sı mahkum oldu. Bu davalarda bin 859 kişi için beraat, 794 kişi için de denetimli serbestlik kararı verildi.  Açılan davalardaki dosyalardan 11 bin 216 dosya karara bağlanırken, 6 bin 74 dosyanın yargılamasına devam ediliyor.  Karara bağlanan dosyalardan 5 bin 483’ünün Yargıtay aşaması da tamamlanırken, mahkemelerin karara bağladığı 4 bin 592 dosya Yargıtay’da onay bekliyor
www.milliyet.com.tr

Günde 1-2 kadın…
2010 yılının ilk 7 ayında 226 kadın öldürüldü.
Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı’ndan alınan bilgilere göre 2010 yılının ilk 7 ayında Türkiye’de kadına karşı işlenen suçlarda büyük artış yaşandı. 2010 yılının ilk 7 ayında 226 kadın cinayet sonucu yaşamını yitirdi..
Gerekçe: ‘Aldatıldık’
Cinayetleri işleyen erkeklerin yüzde 45’i güvenlik güçlerindeki ifadelerinde, “Aldatıldık” iddiasında bulundular. Aynı dönem içinde cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar kapsamında 478 kadın tecavüze uğrarken, 722 kadın taciz edildi. Aile içi şiddet kapsamında 6423 kadın şiddete maruz kalarak hastanelik oldu.
Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre tecavüz ve taciz gibi cinsel saldırı suçlarında son beş yılda yüzde 30 artış meydana geldi. Buna göre 2006’da 528, 2007’de 473, 2008’de 577 ve 2009’da 652 kadın tecavüze uğrarken, 2006 yılında 489, 2007 yılında 540, 2008 yılında 589, 2009 yılında 624 cinsel taciz olayı yaşandı. 2005-2010 yılları arasında, 100 binin üzerinde kadın cinsel saldırıdan mağdur oldu.
Şikâyetçi olamıyorlar
Mağdur kadınların yüzde 40’ı şikâyetçi olmadı. Kadınların korktukları için şikâyetçi olamadıkları istatistiklere geçti.
Doğan haber ajansı//15 ağustos 2010